پانسمان فوق‌جاذب نوامکس
پانسمان فوق‌جاذب نوامکس یک پانسمان جاذب و یکبار مصرف است که برای جذب ترشحات و اگزودای زخم به کار میرود. در فرایند ترمیم و فاز التهابی، دیواره‌ی رگ‌های خونی متورم و متخلخل میشود. مایعی سرشار از مواد پروتئینی از سیستم عروقی به داخل زخم ترشح پیدا میکند. این ترشحات حاوی مواد مغذی و سلول‌های ایمنی هستند که نقش به سزایی در جلوگیری از خشک شدن سطح زخم، کمک به مهاجرت سلول‌های ترمیمی و فراهم کردن مواد مغذی لازم برای متابولیسم دارد.
در صورتی که التهاب ادامه‌دار باشد، میزان تولید اگزودا نیز افزایش مییابد. ترشحات محیط مناسبی برای رشد باکتریها است، میتواند فاکتورهای رشد و ماتریس سلولی را تخریب کرده و باعث تورم بافت سالم اطراف زخم شود. مجموع این اتفاقها باعث طولانی شدن فاز التهابی و عدم ترمیم زخم میشود.
یکی از روش‌های کنترل ترشحات اضافی زخم، استفاده از پانسمان‌های فوق جاذب است. وظیفه‌ی اصلی این پانسمان‌ها جذب و نگهداری ترشحات زخم است. در صورتی که پانسمان قابلیت جذب پایینی داشته باشد، مایعات به بیرون نشت پیدا کرده و بوی نامطبوعی ایجاد میکند. استفاده از پانسمان فوق جاذب، تعداد دفعات تعویض را کاهش میدهد و در نتیجه تنش کمتری به بافت ترمیم شده و بافت سالم اطراف پوست وارد میشود. این ویژگی‌ها باعث کنترل رطوبت زخم و تسریع فرایند ترمیم میشود.
پانسمان فوق‌جاذب نوامکس از چند لایه تشکیل شده است: جنس لایه‌ی بالای پانسمان از پارچه نبافته پلی‌پروپیلن است. این لایه با رنگ قرمز مشخص شده و آب گریز است. اصلی‌ترین قسمت پانسمان که وظیفه‌ی جذب اگزوده‌ها را برعهده دارد از الیاف فوق جاذب تشکیل شده است. الیاف فوق جاذب قابلیت جذب بالای مایعات تحت فشار را داشته و حدود 200 برابر وزن خود، آب جذب می‌کنند. درونی‌ترین سطح پانسمان که در تماس با زخم است از الیاف پلی‌پروپیلن و تنسل تشکیل شده است که علاوه بر راحتی بیشتر بیمار، سرعت جذب پانسمان را افزایش میدهد (شکل 1).
شکل 1. ساختار چند لایه‌ای پانسمان فوق جاذب نوامکس
پانسمان فوق جاذب نوامکس قابلیت جذب بالایی داشته و اگزودا را از سطح زخم جمع میکند. ساختار این محصول به گونه‌ای طراحی شده است که قابل برش بوده و میتواند در انواع زخم‌ها (مانند زخم‌های وریدی، آسیب‌های فشاری، زخم‌های سوختگی و ساییدگی‌های وسیع) استفاده شود. در نتیجه این پانسمان روند ترمیم زخم را تسریع می‌بخشد.
1403/2/1